این منم شهرام ارابه ران خورشید

              پيدايش نوروز

گروهی از پژوهشگران و تاريخ نگاران ايرانی بر اين باورند که جشن نوروز را جمشيد ٫ پادشاه پيشدادی بنياد نهاده است ٫ که در اين باره دانشمندان و شاعرانی چون حکيم فردوسی ٫ خيام و ابوريحان در آثار ارزشمند خود گزارش آن را به تفضيل آورده اند . 

..................................      ........................................

چو خورشيد تابان    ميان هوا       نشسته    بر    او شاه     فرمانروا

جهان انجمن شد بر تخت اوی       از آن بر شده      فرهً    بخت اوی

بجمشيد بر گوهر      افشاندند       مر آن روز را      روز نو خواندند

سر سال نو   هرمز   فرودين       بر آسوده از رنج تن       دل ز کين

بنو   روز   نو شاه گيتی فروز      بر آن تخت بنشست    فيروز   روز

بزرگان   بشادی       بياراستند      می  و  رود  و رامشگران خواستند

چنين جشن فرخ از   آنروزگار      بمانده از آن   خسروان       يادگار

...................................      ........................................ 

             جشن نوروز

ايرانيان باستان بر پايهً آموزشهای پيامبرشان اشوزرتشت بر اين باورند که شادی از جلوه های نيک اهورائی و همساز با زندگی ست و پيوسته بر آن بودند تا اندوه و سوگواری را از خود دور سازند .

مرتومانی که ساليان دراز به پيروی از آئين زرتشت به سبزه و گل و گياه و آبادانی و پيشرفت گرايش يافته بودند و به انديشه و گفتار و کردار نيک دلبستگی پيدا کرده بودند ٫ زندگی را با زنده دلی و شادکامی در کمال آسايش و آرامش ميگذرانند . از دروغ ٫ خشم ٫ رشک ٫ کينه ٫ جنگ و کژانديشی به دور بودند و پای بند به راستی ٫ عشق ٫ مهر و همکاری با هم در جهت زنده نگاه داشتن و تازه گردانيدن جهان هستی بودند .

و برای اينکه از زندگی خود بهره بيشتری بگيرند جشنهايی را به انگيزه های گوناگون ٫ استوار به باورهای ارزنده دينی و سازگار با زندگی طبيعی پيش بينی کرده بودند .

جشن نوروز از برجسته ترين و با شکوه ترين يادگارهای ايرانيان است که سالهای زيادی را پس سر نهاده است و يکی از جشنهای بسيار کهن جهان بشمار ميرود .

بيشترين ارزش اين جشن را ميتوان در آن دانست که با پشت سر نهادن نشيب و فرازهای فراوان ٫ چون کوهی استوار ايستاده و با روح و با احساس مردم اين سرزمين چنان سرشته شده است که آنها همه ساله در ژرفای دل و جان و روان خود چشم به راه فرا رسيدن آن هستند و از هفته ها قبل ٫ با ايمان و علاقه به پيشبازش ميروند .

بدينگونه هنگامی که گل و گياه و سبزه جان تازه ميگيرند و جهان زنده ميشود و درفش رنگارنگ زندگی را به شادی ميافروزد و فروغ عشق و اميد سراسر هستی را فرا ميگيرد و جنبش و تلاش و کوشش در همه جا و همه چيز ديگر بار جان ميگيرد ٫ سال نو و جشن نوروز در شروع ماه فروردين با شکوه تمام آغاز ميشود .