این منم شهرام ارابه ران خورشید

                                                 xwedodah
 
۱- درباره خُویدودَه    ( ازدواج با نزدیکان )
 
۲- برای هر کس که درباره انجام ندادن آن به مجادله بپردازد باید مسلما با اقامه دعوا دلیل منطقی عرضه کرد و او را مورد مواخذه قرار داد و به هیچ روی براًت پیدا نمیکند تا هنگامی که آن را انجام دهد .
 
۳- ونیز دلیل این که مردم باید این کار را بکنند این است که به طور مطمئن و آشکار ( این کار ) به همین گونه در آغاز آفرینش از سوی اهورا مزدا انجام شده است
 
۴- مدافعه در این کار باید اساسی باشد و پس از آن امتحان دقیق ( لازم است )
 
۵- با انجام دادن این کار افزایش پیدا میشود همان گونه که پس از انجام دادن در آغاز از یک  (خُویدودَه ) ؛ ( مردمان ) بسیار و فرهُ بزرگ یعنی خویشکاری بزرگ و دیگر نیکی ها و برتری ها به وجود آمد تا این که مردمان همگی این کار را درست به شمار آورند .

۶- و نیکوکاری نسل و تداوم خوب آن و گزند کم دیدن ؛ خوب نگاهداری پیمان ؛ پرورش بهتر فرزندان ؛ نگاهداری بهتر اولاد ؛ از طریق خویشاوندی دو پیوند و خشنودی آنها از یکدیگر و سازگاری آنان با یکدیگر و کشت و کار خوب داشتن و سرپرستی خوب آنان از زادگاه خویش ؛ از آن حاصل میشود ؛ هم در زمینه تن و هم در زمینه زمین . هم عشق متقابل به هم و همدیگر را حفظ کردن ؛ هر گاه که یکی دچار دشواری شود در اندیشه دینی یکسان هستند و در فکر یکدیگر هستند .
 
۷- کسی که ( این کار ) را ننگ به شمار آورد ؛ شخص بیگانه برای بی ننگی به او روی میآورد
 
۸- از دیدن چنین نیکی ؛ ترس سخت و آسیب به مردم بدخواه و دیوان میرسد
 
۹- امید بسیار و خوبی های دیگر و سود آشکار در این باب هست
 
۱۰- هنر و شایستگی در مردمان ( که این کار را انجام میدهند ) درست نگاهداری میشود به ویژه در نسل های گوناگون
 
۱۱- پیداست که ( لازمه ) گرایش ( به این کار ) انتخاب ( آن ) است و پیداست که ( این کار ) باعث رستگاری از بسیار گناهان دیگر میشود
 
۱۲- کسی که اصل دین را اساسا پذیرفته است باید بر این ( کار ) که هیچ سالار برجسته ای مخالف آن نیست پایدار باشد
 
۱۳- پیام آوران و پیغمبرانی چند ( بر آن تاکید کرده اند ) و به ویژه اندرز اشو زردشت پاک هست از سوی اورمزد ؛ هنگامی که خود ( به حضور او ) رسید تا فرمان او را بشنود.

همگان دانند که توصیف  کیومرث  در روایت دینی و شاهنامه دگرگونه است . اما یک قرینه بدست آمده که با کمک آن میتوان دریافت که شاهنامه در ضمن آنکه کیومرث را اولین شاه روی زمین میداند از او بعنوان   زندگی  یاد کرده است .
اما قبل از وارد شدن به گفتار شاهنامه در این باب لازم است سخنی کوتاه درباره کیومرث روایات دینی ایران بیاوریم .
کیومرث در زبان اوستائی  gaya-mareta  است که از دو قسمت تشکیل شده است که بهر اول آن   gaya  بمعنی   زندگی و جان   است .
وبهر دوم آن   mareta   بمعنی   مردن   است .
این اسم در پهلوی   gayomart   خوانده شد و در فارسی دری آنرا   کیومرث  میگوئیم .
ایرانیان بر این باورند که :
کیومرث را اهورامزدا بیافرید و او مدت سی سال در کوهها به تنهائی زندگی کرد و هنگام مرگ نطفه ای از او در خاک بماند که پس از چهل سال و به نیروی خوزشید از محل آن نطفه گیاهی دو شاخه   (ریواس)   روئید که در مهرگان روز    ( شانزدهم مهر )    از آن گیاه   میهری و میهریانه        (اولین زوج )         بوجود آمد که پس از پنجاه سال با یکدیگر جفتگیری کردند و ثمره آن تولید اولین جفت نر و ماده شد که از آنان هفت پسر و هفت دختر متولد شدند.
کیومرث در شاهنامه :
که بود آنکه دیهیم بر سر نهاد
ندارد کس آن روزگاران به یاد
چنین گفت کایین تخت و کلاه
کیومرث آورد و او بود شاه
کیومرث شد بر جهان کدخدای
نخستین به کوه اندرون ساخت جای
از او اندر آمد همی پرورش
که پوشیدنی نو بد و نو خورش